Chirping bird

There was a bird sitting on the tree chirping at the highest of its pitch. With a coffee on hand I had time of the world to enjoy the chirping and think. In my thoughts I imagined the same bird in a deep jungle, I blinked and the bird in my imagination was now in old temple listening to morning bhajan of the temple, I fell in love with this bird, may be the bird also liked me as it looked into my eye and flew around and used to again come and sit in the same place within my sight. A thought then struck in my mind, which of these birds are happy is it the one in my imagination or the one sitting on the bark?

...

Now both of them sat on the same bark, both talking to each other my bird started flying higher and abrupt may be to prove that it's happier I asked him not to strain itself but to relax. Don't know if it heard what I said, but they both were in talks and both flew away . .
Where they both in love?
Did they hate me to put them in competition?
Or did they want me to keep thinking about it?
-Nagabhushan

Into it

That's a conversation or may be a story. .
Ravi and Nayak were seated in front of a lake, of the size of a football ground. Ravi looked towards the sky and Nayak was looking deeply into the lake as if he was tracking the movementfish inside the lake,

Ravi: Do you know nayi, they have invented a system, a sort of brain implant or something which can record your imaginations

Nayak: Dont over rate, just I think it records dream pattern as of now.

Ravi: well may be since they have already done so much they might do this also. Few years ago. Talking to someone across the planet was considered magic

Nayak: ya may be they will come up with something like, capturing imaginations of one person and directly transfering it to other person, that too wireless. . No need to have phone

Ravi: how about full access such that, all one person thinks is sent to the other

Nayak: I suggest couple should have such a thing installed in them for atleast 6months, before they decide to get married

Ravi: or we can induce artificial reality in other person. Like somehow stop his thinking for a while and make him feel what ever that is fed from your imagination is reality and sort of take him to an alternate world

Nayak: mm that's interesting like inception or something, tell me what you would you induce in me

Ravi: may be first I will make you feel that I am dead, in my imaginations. Its like you get a message first telling Ravi passed as he met with an accident you mourn you attend the funeral. But than as if like christ I come back on third day and start talking to you that I ll be all alive to you but not for others, we both will hangout, talk, walk but for others I will not be there or may be I will induce them also with a feeling. That I am alive for themselves but not for others(Ravi laughing)

Nayak: Ha Ha, dont put me into more such confusion Ravi, since that's actually a reality, now I am with a feeling that if it was all induced. .

Both of them sit in silence in a shock
-Nagabhushan R Anvekar

One more post

Just a short story
Smita is a student of let's say law, all of a sudden she gets a strange dream that she went on a loan trek with a guy. The next morning when she wakes up she feels the uneasiness with respect to the guy she sees in dreams
She thinks about the guy more and more and unknowingly she starts hallucinations about him, she will at on point know that she is hallucinating but the romantic episodes that they both have will make her want more and more
Her craziness will be known by all of her friends and families and she would be forced to take pills to stop her hallucinations. . .
On taking the pill she will slowly be normal but that's what she hates, she has lost the chance to meet the strange guy now. Which will now put her into depression, a bad one
The family then takes her to a different psychiatrist this time hoping that she will be completely alright this time and to her surprise the new psychiatrist will be the same guy whom she used to hallucinate about . . .

More For A Visit

Are you Bengalurean have you visited Ramakrishna math at Ramakrishna Ashram bus stop. I have many a times visited the bus stop but got a chance to visit the Math recently with a friend of mine, Vishal. Only then I understood what I had missed all this time.

Go visit the place soon if you have not seen it still. If we share the same sense, you may fall in love with this place. Normal is my mood fluctuations. Yesterday it was off for me on Monday; 6/10/2013 going to some nice place to chill was the plan. One option was temple that had been attracting me from a long time but I had not got a chance to visit it. The temple is in KR road and is built in a very old style it may be really old but have not heard about it so far and option two was the Ramakrishna Math place which I had visited a couple of times, once again a nice place let me tell you how the place is and test my presentation skills:

You simply walk with me now. Math is surrounded by a huge compound so you will not know what’s actually inside the place unless you enter. There is one main gate and the temple stands right in front of the gate at a distance of 150 feet from the main gate. The walk way is surrounded by park and the temple’s auditorium. As you reach closer to the temple don’t enter just stop and see the temple with sky in the background. Seeing something with sky in background is a rare sight in Bangalore with all the multistoried buildings. Enter the temple to find big photographs of Sri Ramakrishna at the center and Sharada devi’s photograph at the side. Come out of the temple and look around to find the real beauty of the temple. There is a small Mantap with Vivekananda’s statue in sitting posture over a stone block the block of stone has a small history associated with Vivekananda. This stone was the stone on which Vivekananda used to sit when he visited Bangalore long time back the stone was outside the house of an affluent businessman in Bangalore and then there is huge rock or small mountain don’t know what to call this rock is enough for say a 100 people to sit peacefully. This rock was the place where Sharada devi used to meditate for hours when she was in Bangalore. Despite being in the busiest location of Bangalore once you sit on this rock you can only see the sky, trees and people and nothing that scares you like big buses, buildings etc., sit there and meditate I will be back

And of course there is a beautiful small pond with lotus flower. Very less people stop there to see the beauty of flowers.

Hope you got nice look and feel of the place if you have not or if my explanation is weak I have some pictures that I searched in Google:

View from the entrance

Temple

Vivekananda’s statue on rock slab

Some views from the rock

Even I meditated for a while say 20 minutes some Bhajans started in temple meanwhile so came to see it was fine gave a very good feeling than there are steps outside temple .

I sat there. I was impressed by the Bhajan’s beauty somewhere in the background I heard Namaz both of it resonating with one another cascaded the beauty of each other.

It made me think this way - don’t know who first found this Namaz or Bhajan but till today they please senses of whom so ever follows. Then I asked myself if I can create a psychological procedure which when followed pleases the one who does, say a new kind of meditation may be. A tough ask is it not

I thought of one though. See this don’t tell I am crazy then. Even I thought it to be crazy

The process is like this:

Close your eyes and imagine your favorite GOD or icon or whoever you want to see. Imagine him or her closing your eyes and ears then you imagine him again in a different place it’s like imagination within imagination and as I heard this is called meta-cognition again he or she closes your eyes and ears up to say 10 levels and then the imagination will be deeper and sharper. And keep staring at him or her continuously for few minutes to relax

This was the process I thought of. Isn’t this good enough to be called crazy?

I followed it then and there on those steps.  I closed my eyes not a firm believer of god I chose to imagine Vivekananda for my meditation there. I imagined him sitting on the same stone outside the house of the affluent businessman they were taking Vivekananda into their house Vivekananda saw me walking towards him gave a smile indicating me to come along with him. He sat on a chair inside the house and told all of them that I am Nagabhushan and have come to visit him. Every one left us alone thinking that the meeting was special. I told Vivekananda about my meditation and asked him to close my eyes and ears he did so. Now I was in a desert with Vivekananda in front asked him to close he did. Then we went to mountains looked something like Himalayas asked him to close he did again. Again we went to a beautiful stream we both where sitting next to a stream on a rock which was dramatically flat it was strange the rock looked as though it was made to sit and meditate and was directly under the shade of a Banyan tree. I asked him again he did not but said “stop this non sense. Its my place now Nagabhushan and you will do as I say now. You are in my conscious now and I decide when you can leave.” It was difficult for me to believe. I tried to come out opening my eyes but some where my conscious stopped me from doing so. But there was nothing to worry with what was happening as it was non other then Vivekananda. Some where having seen movies like Inception and having heard about permanent unconsciousness I thought a bit but fine I continued to see Vivekananda

He asked me if I want to sit and meditate there or come along as he would show me the place around. I said we will see the place around, we walked along the stream. Got few steps went over them to find a flat land where there was canopy like structure he took me there and we sat for a while, the elevation of canopy so high that I could see the sky wherever I sat in there. Vivekananda asked me, “you have read my books right?” I said, yes. “Then why are you not following it?” was his next question I thought for a while and replied “I feel they are not practically follow able in all situations”. He laughed and then said “we have very less to talk then.” I said “may be”. Vivekananda asked “You are angry with me or what as I have blocked you here?” I said “no I am enjoying it and it is fine”. He brought a mud pot placed somewhere around and poured some drink into it and offered me it as welcome drink!. I lifted the pot up and poured it into my mouth when I looked up to drink the sun directly hit my eyes I was blinded for a while as I completed the drink and to my astonishment Vivekananda was not there . The real worry started then, I started thinking that if by chance Inception’s limbo (permanent sleep) will happen to me  now.

I got right up and looked around but could not find him anywhere. It was forest all round searched in and around there was a path way. It looked as if people walked there and I followed it blindly. Walking for 100 meters . I found the first trace of human beings. There was huge hut looked like a traditional ashram. I walked in and saw few people sitting randomly some sleeping some had their eyes open but no one seemed to approach me asking why I was there. I dint want to disturb them so waited for any one of them get up on their own. Hours passed no one got up from their positions. As my patience reached its limit, There entered an old Sanyasi. His hairs gave me the hint of infinity it looked so strong that it could cut the blade. He smiled at me asked to come in. I went in. The Sanyasi sat in his asana and I sat on a chair in front. “You came here in search of Vivekananda?” asked the Sanyasi, I was amazed and asked him how he knows. “That’s not important but why do you want to find him, did you not like the place?, did you not want to stay in here” he asked. “I liked the place but being locked scares anyone” I said. The old Sanyasi started laughing at the loudest of his voice “You are locked in your own imagination ha ha ha” he said. I opened my eyes smiling. The Bhajan that started when I closed my eyes was finished. I closed my eyes again. “You can stay here for a day and leave” the old Sanyasi said this and laughed again I stayed there for a day and the next morning as I opened my eyes next Bhajan was over and I left for home

+Nagabhushan R Anvekar

ಒಂದು ಮರದ ಕಥೆ

ಲಾಲ್ ಭಾಗ್ ಗೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಯಾವಾಗಾದ್ರೂ ಹೋಗಿದೀರಾ, ಲೈಕ್ ಅರ್ಲಿ ಮಾರ್ನಿಂಗ್, ಸನ್ ರೈಸ್ ಟೈಮ್ ಅಲ್ಲಿ. ನೆನ್ನೆ(೧೧. ೩. ೨೦೧೭) ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಜೋಗ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಫೈವ್ ಥರ್ಟಿ ಹಂಗೆ. ಓದ್ಕೊಂಡ್ ಲೇಕ್ ಪಕ್ಕ ಬೆಂಚ್ ಮೇಲೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡೆ, ಟೈಮ್ ಸುಮಾರು ೬.೩೦ ಆಗಿತ್ತು ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ರೂ ಬಟ್ ನಂಗೆ ಜನ ಇಲ್ದೆ ಲಾಲ್ ಭಾಗ್ ಹೆಂಗೆ ಇರ ಬಹುದು ಅಂತ ಇಮ್ಯಾಜಿನ್ ಮಾಡೋ ಆಸೆ ಬಂತು ಅದಕ್ಕೆ ಆಕಾಶದ ಬ್ಯಾಕ್ ಗ್ರೌಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ಮರಗಳನ್ನ ನೋಡತ ಕೂತ್ಕೊಂಡೆ. ಹಂಗೆ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಶನ್, ಲಾಲ್ ಭಾಗ್ ಕ್ರಿಯೇಷನ್ ಟೈಮ್ ಗೆ ಹೋಯಿತು, ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಸ್ಟರಿ ಗೊತ್ತಿರೋದ್ರಿಂದ easy ಆಯಿತು ಇಮ್ಯಾಜಿನ್ ಮಾಡೋದು, ಟಿಪ್ಪು ಮತ್ತೆ ಹೈದರ್ ಅಲಿ ಟೈಮ್ ಆಲ್ ಅಂತೆ ಲಾಲ್ ಭಾಗ್ ಆಗಿದ್ದು. ತಿಗಳರು ಅನ್ನೋ ಕಮ್ಯೂನಿಟಿ ಅವರ ಕೈ ನಲ್ಲಿ ಮಡ್ಸಿರೋದ್ ಅಂತೆ. ಆ ಟೈಮ್ ಅಲ್ಲೂ ಆ ಕೆರೆ ಪಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಬಿಡಾರ ಹೂಡಿಕೊಂಡಿದ್ವು ಅನ್ಸತ್ತೆ ಬಟ್ಟೆ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳ್ಕೊಂಡಿದ್ವು ಅನ್ಸತ್ತೆ ಈಗ buldozer  ಗಳಿಂದ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಸ್ತಾರೆ ಆಗ ಆನೆ ಗಳನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಹೆದರಿಸಿ ಓಡ್ಸಿದ್ರು ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಎನಿವೇ ಕ್ಲಿಯರ್ ಆಗಿ ಏನ್ ಆಯಿತು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅದನ್ನ ಅಲ್ಲಿ ಬಿಡಣ. ಹಂಗೆ ನನ್ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಷನ್ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತ ಇರೋ ಜನರನ್ನ ಮಾರಿತ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಕಲ್ಪನೆ ನಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಮರದಿಂದ ಯಾರೋ ವಯಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು ನಾನು ಹಂಗೆ, ಅವನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡತಾ ಇದ್ದೆ, ಹೊರಗ್ ಬಂದ ಕೆರೆ ಇಂದ ನೀರು ತೆಗದು ಮರಕ್ಕೆ ಹಾಕ್ದಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೇ ಬೆಂಚ್ ಮೇಲೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡ.

ಅಲ್ಲಿಂದ ನಂಗೆ ಇನ್ನೊಂದ್ ಕಲ್ಪನೆ, alternate ಯೂನಿವರ್ಸ್ ಅಂತೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡ್ತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಒಂದ್ alternate ಯೂನಿವರ್ಸ್ ಯಾಕ್ ಇರ ಬರ್ದು. ಪ್ರತಿ ಮರಕ್ಕೂ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಥರ. ಮರಗಳಿಗೆ ಓಡಾಡೋಕ್ಕೆ ಆಗ್ದೇ ಇರೋ ಕರಣ ಮರಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ನೀರು ಮುಂತಾದವನ್ನ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪೂರೈಸೋ ಥರ. ನಮಗೆ ಸೈನ್ಸ್ ಚೆನ್ನಾಗ್ ಗೊತ್ತು ಬಹುಶ ಈ ಥಿಯರಿ ನ ರಾಂಗ್ ಅನ್ಬಹುದು ಆದ್ರೆ ಸೈನ್ಸ್ ಗೊತ್ತಿಲ್ದೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಇದೆ ಸತ್ಯದ ಥರ ಕಾಣ್ಸ್ ಬಹುದಲ್ಲ?

ಇದೆ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಶನ್ ಕಂಟಿನ್ಯೂ ಮಾಡ್ತಾ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಥೆ ಹೊಳೀತು ಹೇಳ್ತಿನಿ ನೋಡಿ.

ಈ ಕಥೇಲಿ ನಾನೂ ಒಂದು ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್, ನಂದೇ ಪಾಯಿಂಟ್ ಒಫ್ ವ್ಯೂ ಇಂದ ನರೇಟ್ ಮಾಡಿದೀನಿ ಹಾಗಂತ ನಿಜ ಅನ್ಕೋಬೇಡಿ ...

ನಾನು ಕೋನ್ಸೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ ಹೊಸದ್ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೇಸ್ ಬಂತು. ಎರೆಡು ಮೂರು ಕೇಸ್ ಆಗಿತ್ತು ಆವತ್ತು. ಇನ್ನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋ ಟೈಮ್ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೇಸ್ ಬಂತು ಒಬ್ಬನೇ ಬಂದಿದ್ದ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಏನ್ ತೊಂದ್ರೆ ನು ಕಾಣಸ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಇತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಚಿಂತೆ ಇತ್ತು ಬಹುಶ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೋ ಕೌಂಸೆಲ್ಲಿಂಗ್ suggest ಮಾಡೋಕ್ಕೆ ಬಂದಿರ ಬಹುದು ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ನನ್ನ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಈ ರೀತಿ ಇತ್ತು.

ನಾನು : ಹಲೋ ಹೇಗಿದೀರಾ? ನನ್ನ ಹೆಸರು ನಾಗಭೂಷಣ್, ನಿಮ್ ಹೆಸರು ಏನೋ ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊ ಬಹುದಾ ?

ಅವನು : ಡಾಕ್ಟರ್ ನಾನು ಎಷ್ವಾಂತ್ ಅಂತ. ಆರಂ ಆಗಿದ್ದೀನಿ

ನಾನು : ಎಷ್ವಾಂತ್ ಡಾಕ್ಟರ್ ಅಂತ ಕರಿ ಬೇಡಿ ಪ್ಲೀಸ್, ಐ ಆಮ್ ನಾಟ್ ಆ ಮೆಡಿಕಲ್ ಡಾಕ್ಟರ್. ನಾಗಭೂಷಣ್ ಅಂತ ಕರೀರಿ, ಐ would ಲೈಕ್ ಟು ಬಿ ಲೈಕ್ ಯುವರ್ ಫ್ರೆಂಡ್, ಇಫ್ ಯು ವಾಂಟ್ ಮೀ ಟು ಬಿ, ಬಟ್.

ಎಷ್ವಾಂತ್ : ಸಾರೀ ನಾಗಭೂಷಣ್ ಗ್ರೇಟ್, ಯಸ್ ನಂಗು ಕೂಡ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಅಂತ ನೇ ಕನ್ಸಿಡರ್ ಮಾಡ್ ಬೇಕು ಅಂತ ಇತ್ತು ಆದರೆ ಕೌಂಸೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಅನುಭವ ನಂಗೆ ಫಸ್ಟ್ ಟೈಮ್ ಹಾಗಾಗಿ ಫಾರ್ಮಲ್ ಆಗಿ ಬಿಹೇವ್ ಮಾಡಿದೆ.

ನಾನು : ನೋ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್, ಹೌದು ಫ್ರೆಂಡ್ ಅಂತ ಕನ್ಸಿಡರ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂದ್ರಲ್ಲ ಖುಷಿ ಆಯಿತು. ಹೇಳಿ ಈ ಫ್ರೆಂಡ್ ಯಾವ ಥರ ಸಹಾಯ ಮಾಡ ಬಹುದು.

ಎಷ್ವಾಂತ್ : ನಾಗಭೂಷಣ್, ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಇರೋದು ನಂಗೇನೇ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ನಂಗು ಅನ್ಸತ್ತೆ ಆರಾಮಾಗ್ ಇದೇನ್ ಅಲ್ಲ ಈ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ನ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಸುಮ್ನೆ ಈದ್ ಬಿಡಣ ಅಂತ, ಆದ್ರೆ ಒಳಗಿಂದ ಎಲ್ಲೋ ನನಗೆ ಹುಚ್ಚ ಅಂತ ಭಯ ಕಾಡತ್ತೆ. ನನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಗೆ ಹೇಳ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಖಂಡಿತಾ ನನಗೆ ಹುಚ್ಚು ಅಂತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಎಷ್ಟ್ ದಿನ ಅಂತ ಈ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ಇಟ್ಕೊಂಡ್ ಇರ್ಲಿ. ನಂಗು ಸಾಕಾಯಿತು. ತುಂಬ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆ ಆದ್ರೆ ಇದರಿಂದ ಹೊರಗ್ ಬರೋ ದಾರಿ ನೇ ಹೊಳೀತಿಲ್ಲ.

ನಾನು : ಏನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಹೇಳಿ ಎಷ್ವಾಂತ್. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಗು ಸೊಲ್ಯೂಷನ್ ಇರತ್ತೆ. ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗ್ ಹಾಕೊಂಡಾಗ ಕಾಣಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ಆ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಇಂದ ಹೊರಗ್ ಬಂದಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟ ಆಗತ್ತೆ. ಹೇಳಿ ವೀ ವಿಲ್ ಸಿಟ್ togather ಅಂಡ್ solve ಇಟ್.

ಎಷ್ವಾಂತ್ : ಥಾಂಕ್ ಯು ಫಾರ್ ಯುವರ್ ಕಾನ್ಫಿಡೆನ್ಸ್.

ಎಷ್ವಾಂತ್ ತನ್ನ ಕಥೇನ ಬಿಚ್ಚಿಡ್ತಾನೆ ..

"ನಂಗೆ ಚಿಕ್ ವಯಸ್ಸಿನಿನ್ದಾನು ಮರ ಗಿಡಗಳ ಮೇಲೆ ತುಂಬ ಪ್ರೀತಿ, ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ಇರೋ ಕೈತೋಟ ನ ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡ್ಕೋತಾ ಇದ್ದೆ, ಸ್ಕೂಲ್ ಕಾಲೇಜು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ವನಮಹೋತ್ಸವ ಅಂತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ನಮ ಸ್ಕೂಲ್ ಸುತ್ತ ಸಾಕಷ್ಟು ಮರ ನೆಟ್ಟಿದೀನಿ.

ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಅದು ನಡೀತಾ ಇತ್ತು ನನ್ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ಓದ್ಕೊಂಡ್ ಆರಂ ಆಗಿ ಇದ್ದೆ. ಡಿಗ್ರಿ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಸೇರ್ಕೊಂಡ್ ಮೇಲೆ ಒಂದು organisation ಸೇರ್ಕೊಂಡೆ 'ಯೂಥ್ ಫಾರ್ ಸೇವಾ' ಅಂತ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಇತ್ತು 'ಅಡಾಪ್ಟ್ ಆ ಟ್ರೀ' ಅಂತ ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ನಾವ್ಗಳು ಒಂದು ಮರ ನ ನೆಟ್ಟಿ ಅದು ದೊಡ್ಡದು ಆಗೋ ತನಕ ಅದನ್ನ ನೋಡ್ಕೋಬೇಕು.

ಎಲ್ಲರು ಅವರ ಅವರಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಆಗೋ ಹಾಗೆ ಮರ ನೆಟ್ಟಿ ಕೊಂಡರು. ನಂಗೆ ಒಂದು ಹುಚ್ಚು ಸ್ವಲ್ಪ ಡಿಫರೆಂಟ್ ಆಗಿ ಏನೋ ಟ್ರೈ ಮಾಡಣ ಅನ್ಕೊಂಡೆ ಲಾಲ್ ಭಾಗ್ ಸರ್ಕಲ್ ಹತ್ರ ಒಂದು ಒಂಟಿ ಮರ ಇದೆ ನೋಡಿರ್ತಿರಾ ಒಬ್ಸರ್ವ್ ಮಾಡಿರಲ್ಲ ನೀವು. ಆ ಮರ ಯಾಕೆ ಒಂಟಿ ಆಗಿರ್ಬೇಕು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಮಾಡಣ ಅಂತ ಆ ಮರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರ ನೆಟ್ಟೆ. ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡ್ಕೊಂಡೆ ವಿಥಿನ್ ೨ ಇಯರ್ಸ್ ಮರ ಬೆಳಿತಾ ಆಲ್ಮೋಸ್ಟ್ ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಎರಡ್ ಸಲ ಹೋಗಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕೋದು ಅದ್ ಎಲ್ಲ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ.

ಹೀಗೆ ನಡೀತಿರುವಾಗ ಒಂದ್ ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವಾ ಎದ್ದು ನನ್ನ ರೂಮ್ ಡೆಸ್ಕ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋದೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದ್ ಲೆಟರ್ ಇತ್ತು, ಪೇಪರ್ ಒಂಥರಾ ಎಲ್ಲೋವಿಶ್ ಆಗಿತ್ತು ಪ್ಯೂರ್ ವೈಟ್ ಪೇಪರ್ ಅಲ್ಲ  ಅದು. ತೆಗೆದು ಓದಿದೆ, ಈ ತರ ಇತ್ತು ..

"ನಿಮ್ಮ ಗಿಡದ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿ ನಂಗೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ ಆಯಿತು, ನನ್ ಹೆಸರು ಮಾರ, ಗಿಡಗಳ ಹಾಗೆ ಗಿಡದವರ್ನು ಸಹಾಯ ಮಾಡತೀರಾ ಅನ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ, ಗಿಡದವ್ರು ಅಂದ್ರೆ ಯಾರು ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡ್ರಾ, ಹೌದು ನಾವು ನಿಮ್ ಜನ ಅಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಜನ ಅಲ್ಲ, ನಾವು ಗಿಡದವ್ರು ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಂಸ್ಕೊತೀವಿ, ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಮುಡಿಪು, ನಮ್ಮ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಸಾವಿನ ತನಕ ನಮಗೆ ಒಂದು ಮರ ಅಂತ ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿರ್ತರೇ ಅದನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ತರ ನೋಡ್ಕೊಳೋದೆ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ, ಇದನ್ನ ನೀವು ಯಾರೋ ಮಾಡ್ತಿರೋ ಚೇಷ್ಟೆ ಅನ್ಕೋ ಬಹುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಿ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ ಆದ್ರೆ ಪಕ್ಕದ ಚೀಟಿಲಿ ಒಂದು ಮಂತ್ರ ಬರ್ದಿದಿನಿ ಅದನ್ನ ಹೇಳ್ ನೋಡಿ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ ನೀವು ನಮ್ ಜನ ಆಗತೀರ, ಅಯ್ಯೋ ಆಮೇಲೆ ಏನು ಅಂತ ಭಯಾನ, ಭಯ ಪಡ್ಬೇಡಿ ಮತ್ತೆ ಆ ಮಂತ್ರ ಹೇಳಿ ನಿಮ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಹೋಗತೀರ. ಆದ್ರೆ ಒಂದು ನೆನ್ಪ್ ಇಡೀ, ಈ ಮಂತ್ರ ನೀವು ಬೇರೆ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಖಾಯಂ ನಮ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬಿಡತೀರಾ"

ಪಾತ್ರವನ್ನು narrate ಮಾಡೋದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಇದ್ದೀಯ ಅಂತ ಎಷ್ವಾಂತ್ ಕೇಳ್ದ. ನೀರು ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ.

ಎಷ್ವಾಂತ್ ನನ್ನನ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ : ಶಾಕ್ ಐತ ನಾಗಭೂಷಣ್, ಇವನು ಯಾರೋ ಹುಚ್ಚ ಅನ್ಕೋತ ಇದ್ದೀರಾ ಅಲ್ವಾ. ಇದೆ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಈ ರಹಸ್ಯನ ಮುಚ್ಚಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೆ

ನಾನು : ಇಲ್ಲ ಎಷ್ವಾಂತ್. ನಮ್ ನಡುವೆ ಏನ್ ಎಲ್ಲ possibility ಇದೆ, ಎಷ್ಟೋ ಪವಾಡಗಳು ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ, ದೇವರನ್ನ ನಂಬವರು ನಾವು ಇದನ್ನ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ ಹೇಳೋ ಪ್ರೂಫ್ ನಂಗೆ ಇನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ನೀವು ಹೇಳಿ ನಾನು ಮುಕ್ತ ವಾಗಿ ಕೇಳ್ತೀನಿ

(ನನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ, ಈದ್ ಎಂಥ ಕಥೆ ಮಾರಾಯ, ಇವ್ನು hallucinate ಮಾಡ್ಕೋತೀರಾ ಬಹುದಾ, ಇಲ್ಲ ಸುಮ್ನೆ ಕಥೆ ಕಟ್ಟಿದಾನ, ಮಂತ್ರ ಹೇಳು ಅಂತ ಅನ್ನೋ ಹಾಗ್ ಇಲ್ಲ, ಏನೋ ನೋಡಣ, ಏನ್ ಆದರು ವೀಕ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಬಿಟ್ ಕೊಡ ಬಹುದು )

ಎಷ್ವಾಂತ್ : ನಂಗು ಇದು ನನ್ನ brahme ಅನ್ಸಿತ್ತು ಆದ್ರೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಎಲ್ಲ ಸತ್ಯ. ಯಾರೋ ಪ್ರಾಂಕ್ ಮಾಡಿರ ಬಹುದು ಅನ್ಕೊಂಡೆ ಆದ್ರೆ ಆ ಮಂತ್ರ ಹೇಳಿದ್ ಮೇಲೆ ಆದ ಅನುಭವ ...

ಒಂದಿಷ್ಟು ಘಳಿಗೆಯ ಮೌನದ ನಂತರ ..

ಎಷ್ವಾಂತ್ ಕಂಟಿನ್ಯೂ ಮಾಡಿದ,

...ಮಂತ್ರ ಹೇಳಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತೆಗೆಯೋ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ, ಲಾಲ್ ಭಾಗ್ ಹತ್ರ ನಾನು ನೆಟ್ಟ ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಂದೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಹುಡುಗ ಕೂತಿದ್ದ. ಗೋದಿ ಬಣ್ಣ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಇರೋ ತರ ನೇ ನಗು. ಹಳೆ ಕಾಲದ ಕಚ್ಛೆ ಪಂಚೆ ಶಾಲ್ ತರ ಮೇಲೆ ಕವರ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ ಇದ್ದ. ನನ್ನ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ನಾನೇ ಮಾರ ಅಂದ

ಮಾರ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ(ಎಷ್ವಾಂತ್) ನಡುವಿನ conversation ...

ನಾನು( ಎಷ್ವಾಂತ್ ) : ನಂಗೆ ಇದು ನಂಬಕ್ಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ

ಮಾರ : ನಮಗೆ ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಅನುಭವ ಆಗೋ ತನಕ ಎಲ್ಲ ಹೀಗೆ  .. ನಂಬಲ್ಲ, ಸುಳ್ಳು ಅಂತಿರ್ತಿವಿ. ನೋಡಿ ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಮಾಯಾ ಇಲ್ಲ ನಾನು ಈ ಲೋಕದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಹೌದು ಆ ಮಂತ್ರ ಒಂದ್ ರೀತಿಯ ಮಾಯಾ ಅಷ್ಟೇ

ನಾನು : ಎಲ್ಲಿ ಇಲ್ಯಾರೂ ಗಿಡದವ್ರು ಕಾಣ್ಸ್ತ ಇಲ್ಲ.

ಮಾರ : ಇಲ್ಲ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನ ಕರಿಸಿದ್ದು. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಲ್ಲ, ನಮ್ ಜನ ಅವರ ಪಾಡಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿರ್ತಾರೆ ಬೇರೆಯವರ ವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತಲೆ ಹಾಕಲ್ಲ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಏನು ತೊಂದ್ರೆ ಆಗ್ದಿದ್ರೆ ಸಾಕು ಅವರಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ

ನಾನು : ನಿಮ್ ತಾಯಿ ತಂದೆ ಎಲ್ಲ

ಮಾರ : ತಂದೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ತಾಯಿ ಇದ್ಲು ನಮ್ಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯೋದು ಬುದ್ದಿ ಬಂದ್ ಮೇಲೆ, ನಂಗೆ ನೆನಪಿದೆ ನನ್ ತಾಯಿ ನನ್ನನ್ನ ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡ್ಕೋತಾ ಇದ್ಲು, ಕಥೆ ಹೇಳ್ತಿದ್ಲು, ಗಿಡಗಳ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡ್ಕೋ ಬೇಕು ಅಂತಿದ್ಲು. ಒಂದ್ ದಿನ ನಂಗೆ ಕಣ್ ಕಣಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಯಿತು. ನನ್ ತಾಯಿನ ಹುಡ್ಕದೆ ತುಂಬ, ಎಲ್ಲು ಸಿಗ್ಲಿಲ್ಲ ಪಕ್ಕದ ಮರದವರ್ನ ಕೇಳ್ದೆ. ಅವರು ಏನು ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಏನಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ್ಲು ಅಂತ ಅವರು ಹೇಳಿಲ್ಲ. ನಮ್ ಜನರದು ಅದೇ ತೊಂದ್ರೆ ತುಂಬ ರಹಸ್ಯ ಗಳನ್ನ ಇಟ್ಕೋತಾರೆ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾನು : ವಿಚಿತ್ರ ನಿಮ್ ಕಥೆ, ಈಗ ನನ್ನಿಂದ ಏನ್ ಸಹಾಯ ಬೇಕು ಹೇಳಿ.

ಮಾರ : ಸಹಾಯ ತುಂಬ ಚಿಕ್ದು. ನಮ್ ತಾಯಿ ನಂಗೆ ಹೇಳ್ತಿದ್ಲು ಸಸ್ವುರ್ಕೋಟೆ ಅಂತ ಒಂದು ಊರ್ ಇದ್ಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರೋ ಸುಂದರ ಮರ ಎಲ್ಲು ಇಲ್ವಂತೆ. ಆ ಊರು ನೋಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ತುಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ ನಂಗೆ. ನಮ್ ತಾಯಿ ಅಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು ಅಂತ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾನು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ನೀವು ನಮ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಈ ಮರನಾ ನೋಡ್ಕೊತಿರ್ತಿರಾ

ನಾನು : ನಿಮ್ಮವರಿಗೆ ಹೇಳ್ಬಹುದಲ್ವಾ

ಮಾರ : ಕೇಳಿ ನೋಡಿದೆ ಯಾರು ಒಪ್ಕೋತಾ ಇಲ್ಲ. ನಿಮ್ ಸಮಯ ಏನು ವ್ಯರ್ಥ ಆಗೋದೇ ಇಲ್ಲ ನೀವು ಈಗ ನಿಮ್ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಹೋಗತೀರ ಅಲ್ವಾ. ನೀವು ಬಂದಿರೋ ಟೈಮ್ ಮತ್ತೆ ನೀವು ಹೋಗೋ ಟೈಮ್ ಒಂದೇ ಇರತ್ತೆ

ನಾನು : ಹೌದ? ಒಂದ್ಸಲ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ ಬರ್ತೀನಿ (ಅಂತ ಮಂತ್ರ ಹೇಳಿ ಹೋಗಿ ಬಂದೆ)

ಹೌದು ಮಾರ ಇದು ವಿಚಿತ್ರ, ಹಾಗ್ ಇದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಏನು ಗೊತ್ತಾಗೊಲ್ಲ. ನಾನು ನೋಡ್ಕೋತೀನಿ ಬಿಡು ನೀನೂ ಹೋಗಿ ಬಾ ...

ಕೋನ್ಸೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಸೆಂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೌನ. ಈ ಬಾರಿ ನೀರು ಕುಡಿಯೋ ಸರದಿ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು, ಈ ಕಥೆ ಇವನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡ್ತಿದಾನ ಇಲ್ಲ hallucinate ಮಾಡ್ಕೋತಾ ಇದನ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಕಥೇನ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಕರಣ ಸಿಗ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಲಾಜಿಕಲ್ ಆಗಿ ರೀಜನ್ ಕೊಡದೆ ಅದನ್ನ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ ಹೇಳೋ ಹಾಗ್ ಇಲ್ಲ. ಥಟ್ ಟೂ ಏಜ್ ಆ ಕೌಂಸೆಲರ್ 

ನಾನು ಕೇಳ್ದೆ, ಈಗ ಏನ್ ನಿಮ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಅಂತ. ಮುಂದೆ ಏನ್ ಆಯಿತು?\

ಎಷ್ವಾಂತ್ : ಈ ಘಟನೆ ನಡೆದು ಸುಮಾರ್ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಆಯಿತು. ಮಾರ ಇನ್ನು ವಾಪಾಸ್ ಬಂದಿಲ್ಲ ನಾನು ನೀರ ಹಾಕ್ತ ನೇ ಇದೀನಿ. ಇದು ಸುಳ್ಳೋ ನಿಜಾನೋ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಒಂದ್ ಸಲ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ವಾರ ನೀರ್ ಹಾಕೋದು ಬೇಡಾ ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ಆ ಗಿಡ ಬಡವಾಗಿತ್ತು, ಮಂತ್ರ ಹೇಳ್ದೆ ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ದೆ ಇಲ್ಲಿಂದಾನೆ ನೀರ್ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಗಿಡ ಬಡವಾಗತ್ತೆ ...

ನಂಗಂತೂ ಈ ಕಥೆ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ ಹೇಳೋಕೆ ಯಾವ ಪ್ರೂಫ್ ಕೂಡ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಆ ಮಂತ್ರ ಏನು ಅಂತ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ ? ಹೇಳದ್ರೆ ನಾನು ಆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಬಿಡ್ತಿನಿ ಅಂತ ನೇ, ನನ್ ಪ್ರೊಫೆಶನ್ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ಲೈಂಟ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳು ಅಂತ ವಿಥೌಟ್ ಪ್ರೂಫ್ ಹೇಳೋ ಹಾಗ್ ಇಲ್ಲ 

ನೀವು ಏನ್ ಮಾಡತೀರಾ ಈ ಪೊಸಿಷನ್ ಅಲ್ಲಿ? ಹೇಳಿ ನೋಡೋಣ ...

ಅದಕ್ಕೆ ಹೀಗ್ ಹೇಳ್ದೆ : ಇದು nimma brahme  ನೋ ಇಲ್ವೋ ಅಂತ ಮೊದಲು ಹೀಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡೋಣ. brahme ಆಗಿದ್ರೆ ಬೇರೆ ತರ ಟ್ರೀಟ್ಮೆಂಟ್ ಮಾಡ್ಬೇಕಾಗತ್ತೆ ಇಲ್ದಿದ್ರೆ ಈದ್ ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿ ನೇ.

ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ನೀವು ಇನ್ ಮೇಲಿಂದ ಆ ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೀರು ಮಂತ್ರ ಹೇಳಿ ಹಾಕಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಡಿ. ಸರಿಯಾಗಿ ಎರಡು ಮೂರು ವಾರ ನೋಡೋಣ ಆ ಮರ ಬಡವಾದ್ರೆ ಇದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಇಲ್ದಿದ್ರೆ ನಿಮ್ brahme ಅಂಕೋಳೋಣ

ಎಷ್ವಾಂತ್ : ಒಹ್ ಥಟ್ ಈಸ್ ರೈಟ್, ಹಾಗೆ ಮಾಡಣ ಅಂತ ಹೊರ್ಟ

ಒಂದು ವರದ ನಂತರ ಎಷ್ವಾಂತ್ ಮತ್ತೆ ನಮ್ ಸೆಂಟರ್ ಗೆ ಬಂದ

ಸರ್ ನಂಗೆ ಮತ್ತೆ ಅವರಿಂದ ಲೆಟರ್ ಬಂದಿದೆ ನೋಡಿ. ಮಾರ ವಾಪಾಸ್ ಬಂದಿದಾನೆ ಮಾರಾ ನೇ ಮರ  ನೋಡ್ಕೋತಾನ್ ಅಂತೆ. ನಮಗೆ ಟೆನ್ಶನ್ ಇಲ್ಲ ಬಿಟ್ ಬಿಡಿ. ನಾನು ಇನ್ ಮೇಲಿಂದ ತಲೆ ಕೆಡ್ಸ್ಕೊಳೋಕ್ಕೆ ಹೋಗಲ್ಲ

ಮತ್ತೆ ಮೌನ, ಎಂಥ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಹುಚ್ಚರಿರ್ತರಪ್ಪಾ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅನ್ಕೊಂಡೆ

ಈಗ ಇವ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು ಕಟ್ಟು ಕಥೇನ, ಇಲ್ಲ ಇವ್ನು hallucinate ಮಾಡ್ಕೋತಾ ಇದ್ನ, ಇಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ನಿಜಾನಾ ಅಂತ ಹೇಗೆ ಪ್ರೂವ್ ಮಾಡ್ಲಿ ?

+ನಾಗಭೂಷಣ್